KONCERT KAMERALNY

18 sierpnia 2025 roku w Sanktuarium Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie odbył się drugi koncert w ramach Festiwalu Organowego. Wystąpili: Joanna Okoń – skrzypce, Piotr Hausenplas – wiolonczela oraz prof. dr hab. Jarosław Wróblewski – organy.
Zanim rozbrzmiała muzyka, publiczność została wprowadzona w tematykę koncertu słowem wstępnym przez prof. Jarosława Wróblewskiego, który przybliżył sylwetkę kompozytora i genezę wykonywanego dzieła. Wskazał na wyjątkowe miejsce, jakie Josef Rheinberger (1839–1901) zajmuje w muzyce XIX wieku. Ten urodzony w Liechtensteinie kompozytor i pedagog przez wiele lat działał w Monachium, gdzie jako profesor tamtejszego konserwatorium kształcił całe pokolenia muzyków. Był twórcą niezwykle wszechstronnym – pozostawił po sobie ponad 200 opusowanych dzieł, obejmujących muzykę organową, kameralną, chóralną i symfoniczną. Jego twórczość charakteryzuje się mistrzowskim opanowaniem formy, bogactwem polifonii oraz elegancją, która łączy tradycję barokową z romantyczną ekspresją.
Wieczór wypełniła w całości Suita op. 149 na skrzypce, wiolonczelę i organy – dzieło niezwykle rzadko wykonywane, stanowiące jednak jedną z pereł muzyki kameralnej z udziałem organów. Utwór składa się z czterech części: Con moto, Thema mit Veränderungen, Sarabande oraz Finale.
Już w pierwszej części (Con moto) wykonawcy zbudowali narrację pełną energii i szlachetnego brzmienia, w którym liryzm skrzypiec i głębia wiolonczeli harmonijnie współgrały z organowym fundamentem. W drugiej części (Thema mit Veränderungen) artyści zaprezentowali różnorodność nastrojów – od refleksyjnych po dramatyczne – subtelnie wydobywając bogactwo wariacyjnej formy. Trzecia część (Sarabande) przyniosła moment wyciszenia: spokojny rytm tańca nadał muzyce charakter medytacyjny, a dźwięki skrzypiec i wiolonczeli układały się w śpiewne dialogi. Finał (Finale) wybrzmiał z rozmachem i energią, wieńcząc koncert efektowną kulminacją.
Publiczność nagrodziła wykonawców długimi brawami, doceniając ich doskonałą współpracę, wyczucie stylu i piękne, zespolone brzmienie. Drugi koncert festiwalu ukazał nie tylko niezwykłą wartość muzyki Rheinbergera, lecz także różnorodność możliwości interpretacyjnych organów w dialogu z innymi instrumentami.