RECITAL AKORDEONOWY DAWIDA RYDZA

Recital akordeonowy Dawida Rydza okazał się jednym z najbardziej inspirujących wydarzeń tegorocznego festiwalu. Artysta – uznany akordeonista młodego pokolenia, laureat wielu prestiżowych konkursów i obecnie doktorant Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina – zaprezentował niezwykle zróżnicowany i ambitny program, ukazujący szerokie możliwości akordeonu koncertowego.

Koncert odbył się w świątyni o znakomitej akustyce, która pozwoliła w pełni wybrzmieć bogactwu brzmieniowemu akordeonu – zarówno w subtelnych pianach, jak i w potężnych kulminacjach. Publiczność wypełniła kościół po brzegi, co najlepiej świadczy o ogromnym zainteresowaniu festiwalowym wydarzeniem.

Wieczór rozpoczął się od monumentalnego Preludium i fugi D-dur BWV 532 Jana Sebastiana Bacha. W interpretacji Rydza brzmienie akordeonu zyskało szczególną szlachetność – monumentalne frazy preludium zabrzmiały z energią i precyzją, zaś fuga, prowadzona w wyrazistej polifonii, ukazała klarowność głosów i mistrzowskie opanowanie kontrapunktu.

Następnie zabrzmiał nastrojowy Nokturn Mychajła Kałaczewskiego, w którym artysta zaprezentował subtelne niuanse dynamiczne i kolorystyczne, tworząc atmosferę intymnej liryki.

Część środkową programu wypełniło pięć sonat Domenica Scarlattiego. Rydz ukazał w nich wielobarwność stylu włoskiego mistrza – od energicznych figuracji po pełne elegancji kantyleny. Precyzja rytmiczna i lekkość artykulacji sprawiły, że te miniatury zabrzmiały świeżo i pełne życia.

Kulminacją recitalu była Suita Holbergowska op. 40 Edvarda Griega. Akordeonista z niezwykłą swobodą oddał zarówno taneczną rytmikę, jak i nordycki liryzm kompozycji. Poszczególne części – od dostojnego Preludium, przez energiczne tańce, aż po pełną wdzięku Sarabandę i żywiołowy Rigaudon – ukazały wszechstronność artysty oraz pełnię ekspresji jego instrumentu.

Całość koncertu prowadził Jarosław Wróblewski, który wprowadzał publiczność w klimat poszczególnych utworów, dzieląc się wiedzą i ciekawostkami dotyczącymi repertuaru.

Publiczność nagrodziła artystę długimi i gorącymi brawami, domagając się bisu. Recital potwierdził wysoką pozycję Dawida Rydza wśród czołowych polskich akordeonistów młodego pokolenia i udowodnił, że akordeon – instrument wciąż odkrywany na nowo w repertuarze klasycznym – potrafi zachwycać pełnią ekspresji i uniwersalnością.